Vertinnen en Plaatwerk

Na de lasklus van de buitenwielrand RA van vorige week, maar eens begonnen met het vertinnen. Blijft toch een lastig karwei, maar wel erg leuk om te doen. Eerst natuurlijk het te bewerken vlak goed in de S-39 zetten en vervolgens de brander erop.

Daarna met de staaf tin/lood aan de slag. De fout  die ik eerst maakte was dat ik de staaf verwarmde waardoor het tin echt vloeibaar werd. De kunst bleek om het te vertinnen oppervlak te verwarmen je er met de staaf tin over heen gaat. hierdoor wordt het meer een pasta en is het veel beter re verwerken.

Aangezien ik mijn vet en spatel was vergeten, moet ik het de volgende keer even glad maken :-(
Toen maar verder gegaan met het op maat maken van een plaatje dat ik nog achter de koker moet lassen aan de binnenkant van de wielkast.

Volgende keer meer!

En weer aan de slag met de Volvo 164

Aangezien de Mercedes van Maarten klaar is kunnen we weer aan de slag met de 164. En ik moet zeggen : het is toch echt veel leuker om samen aan een auto te knutselen. Gisteren maar meteen begonnen: De laatste hand leggen aan de buitenrand van het achterwiel. Deze zit nu helemaal goed vast.

Ik moet zeggen dat het lassen echt steeds lekkerder gaat. Goed kijken in in de las wat je aan het doen bent en niet hoe je de toorts houd scheelt echt een hoop. Alle lassen zijn netjes afgebraamd, nu nog vertinnen en klaar is kees. dat is de klus van volgende week. En natuurlijk de binnenrand er in lassen.

Maarten is ook nog bezig geweest met het ontroesten van de deuren. Hij had zijn Dremel meegenomen, mooie tool trouwens! Volgende week meer in dit theater.

Spannend!

Dinsdagavond bezig geweest met de voorbereidingen om de wielrand erin te lassen. Om dat helemaal goed te krijgen moest de slijptol weer in de auto gezet worden,altijd spannend! Gelukkig had ik hulp van Maarten en mijn vader zodat we het goed overdacht hadden :-)

Netjes afgetekend en vervolgens de slijptol erin. Daarna met de verzettang alles verzet zodat het nieuwe stuk er mooi invalt. Nu nog het in te lassen stuk even netjes vormen en dan volgende week vast lassen.

Deurbekleding 164

een ander klusje dat ik gewoon thuis in de kleine schuur kan doen is het vernieuwen van de deurbekleding. Eerst is de linkervoordeur van de 164 aan de beurt. Nadat het skai er vanaf is zie je dat vocht toch niet heel erg goed is voor zachtboard:

Vervolgens eerst maar eens een stuk op vorm gesneden (gewoon bij de Gamma zachtboard gehaald) en alle gaatjes op de goede plek getekend. Eerst zagen geprobeerd, maar dat werd helemaal nis, dus maar gewoon met het stanleymes langs een metalenstrip.

De gaatjes (voor de zwartepinnetjes waarmee het board aan de deur wordt vastgezet) heb ik vervolgens geboord. De overige gaten (voor raamslinger en armsteun) ook weer met het stanleymes gesneden:

De volgende stap was het weer terugzetten van de ijzerenstrip die aan de bovenkant zit. Deze is origineel vastgeniet. Ook zijn er hoekjes uitgezet die in het board zijn gedrukt. Die laatste heb ik gebruikt om het weer vast te zetten. Hoekjes weer recht gezet, plaat op zijn plek en met een hamer in het board geslagen: Zo vast als een huis:

Nu kan het terugzetten van het skai beginnen. De zwarte doppen voor de deurbevestiging zitten er al weer in. Het enige waar ik nu over twijfel is of ik het skai ook weer vastzet met nietjes. Ik ben erg bang dat dit uit gaat scheuren. Wellicht goed vastzetten met Ducktape? Daar maar eens een nachtje over slapen...

RX-10

Zo, nu eerst eens wat dingen in de RX-10 zetten. Ziet er meteen al weer een stuk netter uit.

Nieuwe membramen in de carbs

Zoals gezegd vandaag aan de slag geweest met de carbs en de afstelling. Gelukkig wou mijn vader me helpen en koonden we in de loods van mijn broertje aan de slag!

Eerst begonnen met de deksels eraf schroeven. Volgens mij waren die er in 40 jaar nog niet vanaf geweest Die zaten echt moervast!! Toen deze eenmaal los waren kwam de waarheid van de membramen inzicht. De voorste carberateur wou nog wel, maar de achterste was echt een vodje. Nieuwe membramen erin en alles weer dichtgemaakt (klinkt als een operatie )

Vervolgens netjes afgesteld op 800 tpm. Dat klinkt alweer heel anders. Met de proefrit merkte ik meteen het verschil. Rustig weg rijden zonder continu met het gas te hoeven spelen. Het enige is nu nog dat wanneer ik afrem voor een bocht en de koppeling intrap de auto afslaat, ik denk iets te zuinig afgesteld... of niet??

Fotoshoot op de oprit